Dieren, zoals de paarden en ezels, maar ook alpaca’s, schapen, konijnen, honden, katten en koeien, staan voortdurend in contact met hun omgeving. Zo ervaren ze of ze veilig zijn of dat er gevaar dreigt. Binnen de kudde staan ze continu in verbinding met elkaar en weten zo hoe het met elk kuddelid is gesteld. Prooidieren hebben een gezamenlijk doel; met elkaar overleven als er gevaar dreigt. Wij mensen kunnen veel spanning en stress vast houden, als gevolg van nare ervaringen, ingrijpende herinneringen, gevoelens, belemmerende emoties, piekergedachtes etc. De dieren gaan hier anders mee om dan de mens, ze willen er direct van af omdat het hen belemmert om succesvol te kunnen vluchten. De dieren helpen ons bij het los laten van al die ballast. Als wij als mens bij hen in de kudde komen, zullen ze ons scannen. Vormen we een bedreiging voor hen? Zijn we te vertrouwen? Brengen we spanning of stress met ons mee? Hebben we andere thema’s die ons bewust of onbewust bezig houden? In het zenuwstelsel van de dieren wordt het allemaal opgemerkt en geregistreerd, waardoor in hun lichaamstaal van alles te merken zal zijn waar ons zenuwstelsel weer op reageert. In ons zenuwstelsel, in ons lichaam ligt allerlei informatie opgeslagen die gekoppeld is aan ervaringen, herinneringen, emoties, gedachten of overtuigingen. De dieren voelen dit aan, laten in hun gedrag zien wat ze ervarenen daarmee helpen ze ons bewust worden van wat er eigenlijk allemaal in ons opgeslagen ligt.